ေကာင္းကင္ရဲ႕စီရင္ခ်က္

ေျခသံတရွပ္ရွပ္ကိုၾကားေနသည္။သူမအိပ္မေပ်ာ္ပါ။ထိုမိန္းမလာေနတာမ်ားလား။ဟင္႔အင္း..မလာပါနဲ႔။မုန္းတယ္။အဲမိန္းမကိုမုန္းတယ္။ပါးစပ္ျပဲျပဲအသားမဲမဲထိုမိန္းမကိုသူမမုန္းပါသည္။နာက်င္ေသာအသဲဆတ္ ဆတ္ခါေသာစိတ္နဲ႔သူမမုန္းပါသည္။

အိပ္ယာေပၚမွာဟိုလွည္႔သည္လွည္႔ျဖင္႔သူမအိပ္မေပ်ာ္ပါ။တေရးႏိုးလာေတာ႔သူမေဘးမွာအိပ္ေမာက်ေနတဲ႔သူ႕ကိုျမင္လိုက္ရျပန္ေတာ႔ရင္ထဲမွာစကားလံုးေပါင္းမ်ားစြာကိုအသံတိတ္ေမးေနမိသည္။ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔ဘယ္လိုခံစားမႈ႔မ်ိဴးနဲ႔သူမကိုသစၥာေဖာက္ခဲ႔တာပါလဲ။အလင္းျပျပ၀င္ေနတဲ႔အခန္းထဲမွာအသက္ရႈသံျပင္းျပင္းနဲ႔အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔သူ႔ကိုစိုက္ၾကည္႔ေနမိသည္။

ခ်စ္ေသာႏြယ္သာကီ

 (၁)

ကၽြန္မအိမ္ေရွ႕မွာသိပ္လွတဲ႔ႏြယ္သာကီပန္းေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္.........................................။

လူေတြသိပ္လွတယ္လို႔ေျပာတဲ႔ႏြယ္သာကီပန္းေလးေတြကၽြန္မအိမ္အေရွ႔အိမ္ေဘးပတ္လည္မွာအမ်ားၾကီးရွိတယ္။

ကၽြန္မႏြယ္သာကီပန္းေလးေတြကိုသိပ္ခ်စ္တယ္...............................။

မေန႔ညကေမာင္ဆံုးေတာ႔မိုးေတြသည္းၾကီးမဲၾကီးရြာသလိုကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ႏြယ္သာကီပန္းေလးေတြဟာအကုန္လံုးလူခူးျဖတ္ထားသလိုမ်ိဴးအပင္မွာတပြင္႔မွမက်န္ေတာ႔ေလေအာင္ကိုေျမျပင္ေပၚကိုအကုန္ေၾကြက်ကုန္ၾကတယ္။

ျမင္းပလံုေခ်ာင္းသစၥာ

 (၁)

ဘၾကီးေရ ဘၾကီး.. ဗ်ိဴးဘၾကီး..

တပ္၀င္းေရွ႕တရပ္စပ္ေအာ္ေနသည္႕ဆူဆူညံညံအသံေၾကာင္႕ဥိးထြန္းေအာင္ကဲလားအျပင္မွေခါင္းျပဴၾကည္႕ ရင္း ေအာ္ေမးလိုက္သည္။

“ ေဟ ဘယ္သူတုန္းကြ အဲေလာက္ေအာ္ဟစ္ဆူညံေနတာ .”

အေမာတေကာနွင္႕ဖိုးစိန္တစ္ေယာက္အူယားဖားယားျခံထဲသို႕၀င္လာရင္းကြပ္ျပစ္ေပၚတြင္တင္ပလြဲထိုင္ခ်လိုက္သည္။လူကလဲေနပူထဲေျပးလႊားလာရလို႕လားမသိမဲသည္႕အသားေပၚနီစပ္စပ္ပါျဖစ္ျပီးေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္မ်ားပင္ တဒီးဒီးက်ေနသည္။

ပန္းေျခြသည္႕ေဆာင္း

      

 “ဘယ္ေရာက္ေနသလဲကြယ္”

       မက္ေဆ့ခ်္ေလးဖတ္ျပီး သူမျပံဳးလိုက္မိသည္။ သူမကို မေတြ႕ရင္ အခ်ိန္မွန္မက္ေဆ့ခ်္ပို႔ေနက် သူမ၏ခ်စ္ရေသာခ်စ္သူ။ တေနရာစီ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းကြာေသာအရပ္မွာရွိေနေသာခ်စ္သူ။ သူမ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး စာျပန္ရိုက္လိုက္သည္။

       “လမ္းမွာ…အခု ျပန္လာေနျပီ..၊ ကို႔ကို ခ်စ္တယ္…”

       မက္ေဆ့ခ်္ေလးထြက္သြားတာကို သူမၾကည့္ရင္း တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္သည္။ အား….ရာသီဥတုကလဲ ေအးလိုက္တာ။ ႏွင္းေတြကလည္း တဖြဲဖြဲက်လို႔။ သူရွိတဲ့အရပ္မွာေရာ ဒီလိုနွင္းေတြ က်ေနေလမလား။ သူမ ေတြးေနမိသည္။  ဂ်ာကင္ထဲ လက္ကိုထည့္ရင္း ပါးစပ္မွအေငြ႔မ်ားကို ကေလးတစ္ေယာက္လို မႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ လမ္းကို ခပ္သြက္သြက္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ရင္း ေျခလွမ္းအရွိန္ကို ျမွင့္္လိုက္သည္။ ခုေလာက္ဆိုလွ်င္ လိုင္းေပၚမွာ ခ်စ္သူေစာင့္ေနေပလိမ့္မည္။ မနက္ဖန္ဆိုလွ်င္ သူရွိေသာအရပ္သို႔ သူမသြားရေတာ့မည္။ ခ်စ္သူနွင့္သူမ ေတြ႔ခြင့္ရေတာ့မည္။ အေတြးမ်ားျဖင့္ သူမ ေပ်ာ္ေနမိသည္။

တၿခမ္းပဲ့ လ

မနက္ဖန္ဆိုလျပည့္ၿပီတဲ့။ ရုတ္တရက္ အျပင္က ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံတစ္ခုေၾကာင့္ စာဖတ္ေနရင္းက သူမျပံဳးလိုက္မိသည္။

သူမဘ၀မွာ လမသာခဲ့တာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၾကာခဲ့ျပီပဲ။ သူ.. သူမဘ၀ထဲက ထြက္သြားျပီးကတည္းက လေရာင္ကို မခံစားတတ္ခဲ့ေတာတာ ဆယ္စုနွစ္တစ္စု နီးပါး ရိွေတာ့မည္ ထင္သည္။ လျပည့္ ျခင္း၊ လမျပည္႕ခ်င္းသည္ သူမႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေတာ့သလို လေရာင္ ေအာက္က အလြမ္းသီခ်င္းေတြ ကိုလည္း ခံစားႏိုင္စြမ္း မရွိခဲ့ေတာ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ။

အတူႏွစ္ျခိဳက္ခဲ့ေသာ ေကာ္ဖီခါးခါးႏွင့္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္သီခ်င္းမ်ားမွ လြဲျပီး သူမဘ၀မွာ က်န္တာ အားလံုးကိုၿပည္ဖံုးကား ခ်ပစ္လိုက္သည္။ မိုးေအးေအး -ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ႏွင့္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ နားေထာင္ လိုက္သည္ကလြဲလို႔ သူႏွင့္အတူ ႏွစ္သက္ ခဲ့ေသာ အရာအားလံုးတို႔ကို ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပစ္ခဲ့သည္။  

လွ်ိဳ႕၀ွက္ေသာအခ်စ္ သိမ္ေမြ႕ေသာ ေမတၱာ

ေကာင္ကင္ၾကီးမွာ ၾကယ္ေလးေတြစံုေနတယ္ခ်စ္သူ..လမင္းၾကီးကလဲသာလို႕ ..

ေလညွင္းေလးကလဲ သဲ႕သဲ႕တိုက္လို႕ ……

ၾကည္လင္ေနတဲ႕ တိမ္ကင္းစင္ေနတဲ႕ ေကာင္းကင္းၾကီးေအာက္မွာ သူနဲ႕ကိုယ္ခံုတန္းလ်ားေလးေပၚမွာထိုင္ရင္း ေကာင္းကင္ၾကီးကို အတူတူေမာ႕ၾကည္႕ျဖစ္တယ္..

ကေလးတစ္ေယာက္လို သူကကိုယ္႕ပခံုးကိုျပန္မွီထားရင္း ကိုယ္႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ထိတို႕ ေဆာ႕ကစားေနေသးတယ္..

ျပီးေတာ႕..ေကာင္းကင္ၾကီးကိုလက္ညိဳးထိုးျပတယ္ ....

သူနဲ႕ကိုယ္က လားရာအရပ္ခ်င္းလဲမတူသလို ဘ၀ခ်င္းျခားေနသူႏွစ္ဦး..

သို႕ေသာ္လည္းအခ်စ္ျခင္းေတာ႕ထပ္တူက်ေနလိမ္႕မည္ဆိုတာကိုေတာ႕ သူေရာကိုယ္ေရာ မေျပာဘဲသိႏွင္႕ေနခဲ႕သည္.

ၾကာရိုး

“သားေရ..ၾကာရိုး၊ အေမ့ကို အဘြားျမတို႔ကုန္စံုဆိုင္မွာ  ဆီေလး ႏွစ္က်ပ္ဖိုးေလာက္ ေၿပး၀ယ္ေပးစမ္း သားေလး ”

ၾကာရိုးတစ္ေယာက္ ျခံ၀ိုင္းထဲ ေဆာ့ေနရာကေန အေျပးေလး အေမျဖစ္သူ မလွေမအနားလာျပီး ဆီပုလင္းေလးကိုယူ ပိုက္ဆံေလးႏွစ္က်ပ္ကို လက္ထဲလိပ္လို႔ အုန္းလက္ကို ျမင္းလုပ္စီးရင္း အေျပးေလး ထြက္သြားသည္။ပါးစပ္ကလဲ သံစံုျမည္လို႔...

“ ဟိုင္းယားးးးး...!..တစ္ကလုတ္...တစ္ကလုတ္...တစ္ကလုတ္ .....”