" ပညာၿမင့္မွ လူမ်ိဳးတင့္မည္" ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားအတိုင္း တိုင္းၿပည္တစ္ခုရဲ့ အနာဂတ္ သာယာလွပဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ေရရွည္ စီမံကိန္းနဲ႔ ေသခ်ာခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ထားတဲ့ ပညာေရးစနစ္ေတြ ခိုင္ခိုင္မာမာရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ၿမန္မာနိုင္ငံရဲ့ အေနအထားက တိုင္းပညာေရးနဲ႔ ခရိုင္ပညာေရး ကြာၿခားမႈ၊ ခရိုင္နဲ႔ ၿမိ့ဳနယ္ပညာေရး ကြာၿခားမႈ၊ ၿမိ့ဳနယ္နဲ႔ ေက်းလက္ေဒသပညာေရးကြာၿခားမႈတို႔က မတန္တဆ ၿခားနားေနတာဟာ ဒီနိုင္ငံရဲ့ အနာဂတ္အတြက္ေတာ့ ရင္ေလးစရာပါ။ အထူးသၿဖင့္ ၿမိ့ဳၿပေဒသေတြမွာ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ၊ အထူးသၿဖင့္ ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြ တန္းစီ ၿပည့္နွက္ေနခ်ိန္ေတြမွာ ေက်းလက္က ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းတက္စရာ ေကာင္းေကာင္းမရွိ၊ ဆရာ/ဆရာမေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရွိတာေတြဟာ မၿဖစ္သင့္တဲ့ အေနအထားပါ။ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းေတြ ထြက္ေပၚလာတာဟာ ၀မ္းေၿမာက္စရာေကာင္းေပမဲ့ ဒီေန႔ လူငယ္အမ်ားစု၊ ေက်ာင္းသားမိဘ အမ်ားစုဟာ အစိုးရပညာေရးစနစ္ကိုပဲ အဓိကအားကိုးေနရတယ္ဆိုတာကို မေမ့ပစ္သင့္ပါဘူး။အေသခ်ာဆံုး တစ္ခုကေတာ့ "ငါ့သားတစ္ေယာက္တည္း စာတတ္ေနယံုနဲ႔ ဒီနိုင္ငံ ေၿပာင္းလဲတိုးတက္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး"..။